روزانه کاشی اشتراک دانش چهار
Mar 24, 2026
پیام بگذارید
دوغاب و دوغاب کاشی و سرامیک: تفاوت و انتخاب، جزئیات ظاهر را تعیین می کند
پر کردن درز یک مرحله حیاتی پس از نصب کاشی است. مواد تزریق به دو نوع اصلی - سیمان-پرکننده اتصالات مبتنی بر سیمان و دوغاب اپوکسی - با تفاوت های شدید در ترکیب، عملکرد و زیبایی شناسی تقسیم می شوند، بنابراین انتخاب بستگی به نیازهای دکوراسیون و سناریوهای استفاده دارد. پرکننده اتصالات مبتنی بر سیمان سنتی-، ساخته شده از سیمان سفید، ماسه کوارتز و رنگدانه، ارزان-هزینه و کاربرد آسان است، برای مناطق مقرون به صرفه{7}}با نیازهای زیبایی شناختی کم مانند اتاق های انبار و بالکن ایده آل است. با این حال، اشکالات واضحی دارد: مقاومت ضعیف در برابر لکه، به دام انداختن آسان کثیفی، سیاه شدن و رشد کپک. ضد آب ضعیف، اجازه می دهد تا رطوبت از طریق آن نفوذ کند و لایه پایه را مرطوب کند. سختی کم، مستعد سایش و ریزش، با عمر مفید کوتاه تنها 1-2 سال. دوغاب اپوکسی، یک گزینه ممتاز جدید ساخته شده از رزین اپوکسی، عامل پخت و رنگدانه، شامل چسب چینی واقعی و ماسه رنگی اپوکسی است. اگرچه گرانتر است، اما عملکرد عالی را ارائه میکند: مقاومت در برابر لکه قوی، تمیز کردن آسان، ضد آب عالی برای جلوگیری از رطوبت و محافظت از پایه، سختی{15}}مقاوم در برابر سایش بالا و عمر مفید 5-10 ساله، بهعلاوه رنگهای غنی برای مطابقت با کاشیها و افزایش زیبایی کلی، مناسب برای همه فضاهای داخلی. برای بودجه های کم، از پرکننده های سیمانی در مناطق خشک و کم تردد- استفاده کنید. برای دوام و زیبایی، دوغاب اپوکسی را انتخاب کنید - ماسه رنگی اپوکسی برای کاشیهای با بافت خشن مانند کاشیهای عتیقه مناسب است، در حالی که چسب چینی واقعی برای کاشیهای لعابدار صاف بهترین کار را دارد.
معیارهای پذیرش کاشی و سرامیک: تنها پس از اتمام کاشی کاری می توان واجد شرایط بودن بازرسی را انجام داد
پس از اتمام کاشی گذاری، پذیرش به موقع می تواند از مشکلات در مرحله بعدی جلوگیری کند و از کار مجدد جلوگیری کند. پذیرش عمدتاً از چهار جنبه شروع می شود: صافی، میزان توخالی، شکاف و ظاهر. تنها زمانی می توان آن را واجد شرایط در نظر گرفت که استانداردهای زیر رعایت شود. در مرحله اول، بازرسی صافی: از یک خط کش 2 متری برای تکیه دادن به سطح کاشی و سرامیک استفاده کنید و فاصله بین کاشی و خط کش را بررسی کنید. فاصله باید کمتر یا مساوی 3 میلی متر باشد و هیچ تفاوت ارتفاع آشکاری وجود نداشته باشد. اگر شکاف خیلی زیاد باشد، نشان دهنده صاف نبودن سنگفرش است و در مرحله بعدی به راحتی آب و خاک جمع می شود که ممکن است باعث ترک خوردن کاشی نیز شود. ثانیاً، پذیرش نرخ توخالی: به آرامی با یک چکش لاستیکی کوچک روی سطح کاشیهای سرامیکی ضربه بزنید تا وضعیت گود شدن را بررسی کنید. طبق استانداردهای ملی، میزان گود شدن کاشی های کف باید کمتر یا مساوی 3% باشد و سطح گود شدن یک کاشی منفرد نباید از 10% تجاوز کند. میزان گود شدن کاشی های دیواری باید کمتر یا مساوی 5 درصد باشد و ناحیه گود شدن نباید در گوشه ها یا لبه ها متمرکز شود، در غیر این صورت به راحتی باعث ریزش کاشی ها می شود. اگر میزان توخالی بیش از حد استاندارد باشد، باید دوباره گذاشته شود. ثالثاً، پذیرش شکاف: شکافهای بین کاشیهای سرامیکی باید یکنواخت و مرتب و با عرض شکاف مطابق با الزامات طراحی (معمولاً 1-3 میلیمتر) باشد. دوغاب یا دوغاب داخل شکاف ها باید بدون شکاف، حباب یا جداشدگی پر و تراز شود تا از نفوذ آب جلوگیری شود. چهارم، بازرسی ظاهری: سطح کاشی ها باید تمیز و مرتب، بدون خط و خش، آسیب، تفاوت رنگ، گوشه های از دست رفته و موارد دیگر باشد. چیدمان کاشی ها باید معقول و بدون کاشی های باریک (عرض کمتر یا مساوی 5 سانتی متر) باشد. اتصالات کاشی در گوشه های داخلی و خارجی باید صاف و محکم و بدون شکاف بیش از حد یا اتصالات نابجا باشد. در حین پذیرش، لازم است در شرایط روشنایی کافی، بلوک به بلوک بازرسی انجام شود و فوراً از طرف سازنده درخواست شود تا هر گونه مشکل پیدا شده را اصلاح کند تا در مرحله بعدی از مشکلات دوباره کاری جلوگیری شود.
نگهداری روزانه کاشی و سرامیک: نگهداری صحیح می تواند عمر مفید آنها را افزایش دهد
اگرچه کاشیهای سرامیکی بادوام هستند و تمیز کردن آنها آسان است، اما نگهداری صحیح روزانه میتواند به طور موثری عمر مفید آنها را افزایش دهد و از نظر زیباییشناسی، زیبایی خود را با روشهای مختلف نگهداری برای انواع کاشیها حفظ کند. ابتدا برای تمیز کردن: سطوح کاشی را هر روز با آب تمیز یا مواد شوینده خنثی مانند مواد شوینده صابون ظرفشویی پاک کنید تا گرد و غبار و لکه ها را پاک کنید و از پاک کننده های اسیدی یا قلیایی قوی مانند پاک کننده های توالت و ضدعفونی کننده ها برای جلوگیری از خوردگی لعاب، تیرگی، تغییر رنگ یا ترک خوردن اجتناب کنید. برای کاشیهای بافتدار مانند کاشیهای عتیقه، شکافها به راحتی کثیفی را به دام میاندازند، بنابراین بهطور مرتب زبالههای موجود در شکافها را پاک کنید و به موقع با دوغاب تعمیر کنید. ثانیاً، از آسیب دوری کنید: برای جلوگیری از آسیب و خراش، سطوح کاشی را با اجسام تیز مانند تیغه یا چکش خراش ندهید. برای جلوگیری از ترک خوردن، از اجسام سنگین درازمدت روی همان قسمت کاشی خودداری کنید و برای افزایش مقاومت در برابر لکه و براقیت، هر 3-6 ماه یکبار، کاشیهای صیقلی را واکس بزنید. برای مناطق مرطوب مانند حمام و آشپزخانه، تهویه و خشکی را حفظ کنید تا از آب ایستاده و لغزش جلوگیری شود، دوغاب را به طور منظم بررسی کنید و پوسته شدن یا ترک خوردگی را به سرعت تعمیر کنید تا رطوبت به لایه پایه نریزد. در نهایت، برای رسیدگی به مسائل خاص: خراشهای سطحی را با پودر پولیش یا عوامل تعمیر حرفهای بر اساس عمق خراش تعمیر کنید و کاشیهای توخالی یا شل را به موقع بچینید تا از آسیب دیدگی جلوگیری کنید.
